Pierwsze pociągnięcia nosem i już mam skojarzenia z innym piwem tego samego browaru, tak tak, chodzi o Jurajskie z Ostropestem. Mniej intensywny ale cholernie podobny aromat, są cytrusy od Citry, trochę słodyczy i słaba ale wyczuwalna kolendra. Nowością jest zapaszek taki... chlebowo-maślany, na myśl przychodzą czeskie lagery (pewnie od chmielu Żatecki). Dość przyjemny aromat ale za słaby żeby się nim nacieszyć, nawet gdy weźmie człowiek poprawkę na shaker. W smaku jest trochę inaczej. Słodowe, zalepiające, cholernie słodkie z początku nawet. Wyraźnym dodatkiem kolendry i ogólnej ziołowości nie udało się do końca zwalczyć tej słodkości ale na szczęście z odsieczą przychodzi zdecydowana goryczka. Ta połączona z ziołami pozostawia całkiem przyjemne mrowienie w przełyku i oczyszcza człowieka z nektarowej słodyczy. Całość utopiona w delikatnych niuansach chlebowych. Niestety po wypiciu wszystkiego nadal wydaje mi się, że fristajla było trochę za bardzo zapychające. Wysycenie średnie, nieszczególnie daje o sobie znać. Mniejszy ekstrakt zrobiłby robotę, tak przynajmniej myślę (a przecież jestem piwoszem, który lubi grube piwa). Stłamsić trochę słodycz i rzeczywiście mogłoby to być piwo z "idealnie scharmonizowaną goryczką, pikantnością (ale czy tak można określić smak kolendry?) i słodyczą polecane na jesienne wieczory" jak z resztą głosi wszem i wobec etykieta. 

www.browarnajurze.pl / Gdzie wypijesz?

Przy okazji premiery tego piwa Browar na Jurze zaprezentował nową etykietę i logo. Sam nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć. Niby jest fajnie i nowatorsko. Mamy praktycznie każdą informację potrzebną pijącemu: pełny skład, IBU, ilość alkoholu, temperaturę serwowania itd. Logo pasuje idealnie... ale do tego stylu. Nie jestem taki pewien czy będzie pasowało do mniej nowofalowych stylów jak np stout. Czas pokaże, narazie jest wypaśnie. Kolor jasnozłoty, taka trochę niedojrzała pomarańcza. Piana z początku przypominała obłoczek na niebie, dosłownie. Była tak delikatna i zbita. Niestety szybko zanika i pozostaje po niej tylko cieniuteńki kożuszek.

Pierwsze wąchanko i... o kurczę. Jest lekko i rześko, aksamitnie wręcz. Są tropiki, wybija się głównie cytryna i brzoskwinia. Amerykańskie chmiele pełną gębą. Pieprz wychodzi dopiero po ogrzaniu i to w znikomych ilościach. Wszystko wsparte lekkim zbożowym aromatem. Dla mnie bomba i poezja w jednym czyli chyba jakiś... dramat? Bardziej thriller i to taki... przyjemny. Pijem i dalej się dziwię. Jak to kumpel powiedział: "Naprawdę amerykańskie piwo". I nie chodzi tu o profil chmielowy tylko o ilość alkoholu, 4% idealnie pasuje do rześkości i aksamitności jakie prezentuje ten zacny trunek. Jest pszenicznie, cytrusowo i bardzo ale to bardzo delikatnie pieprzowo. Nic się nie pcha i nie próbuje człowiekowi wcisnąć taniego bubla nachmielonego do granic możliwości. Po prostu każdy element wie kiedy i jak ma się pojawić. Najlepsza jest jednak goryczka, która mizia podniebienie zaraz po przelaniu piwa do ust. Z czasem pieprz staje się coraz bardziej wyczuwalny i łączy się z goryczką pozostawiając przyjemnie kojący posmak w ustach. Jest to kompletnie inne doznanie niż przy Hey Now z Pracowni Piwa. Tutaj nie ma wojny, jest za to gra w szachy gdzie każdy ruch jest starannie przemyślany. Ba, nawet wysycenie jest średnie i człowiek praktycznie o nim nie myśli podczas picia. Lekkie i pijalne jak cholera. Na pewnym znanym portalu piwnym piszą, że piwo jest w pewnym stopniu mdłe... przepraszam, ale powaliło chyba kogoś mocno we łbie.

WWW

Etykieta trzyma się prostoty i takiej swojskości jaką reprezentują jurajskie nadruki. Z tą mam jednak jeden problem, wszystko się zlewa ze sobą, ciężko jest doczytać, że to jest właśnie ten stout czekoladowy. Piwo reprezentuje się wyśmienicie. Piana z bliska ma parę dziur ale ogólnie wydaje się wręcz kremowa, no i trzyma się dość długo. Kolor trunku to węgiel bez refleksów.

Zanurzam nos i z początku da się wyczuć pewną czekoladę ale szybko robi się z niej masełko (i to nie takie przyjemne cappuccino tylko po prostu masło). Nie jest tego dużo ale jednak jest. Jest też na szczęście ogólna paloność średniej intensywności. Całość jakoś nie porywa mocą. Szczerze mówiąc spodziewałem się bardziej pozytywnych doznań od Zawiercia. No nic, chluśniem bo uśniem. W smaku nisko palone, masełka na szczęście nie ma. Jest za to gorzka czekolada i szybko znikająca, niska goryczka. Najbardziej intrygujący jest jednak dziwny smaczek, który się pałęta cały czas. Coś jakby lekka ziemistość, trochę mi się kojarzy z tym przyjemnym uczuciem jak się wyjdzie na dwór po mocnym deszczu. Lekki kwasek też znajdziemy. Jest pijalne ale nie wodniste. Wysycenie średnie, trochę więcej i by mi przeszkadzało w piciu. Pod koniec picia doszło do mnie, że nawet lekko orzeźwiający jest, co wydawało mi się dość dziwne. Niby wszystko w smaku okej ale niedosyt człowiek ma, szczególnie w aromacie.

www.browarnajurze.pl / Gdzie wypijesz?

(klikając w mapkę odniesie was do treningu)

Oczywiście jak się później okazało, krowy wymarły i tyle. Popytałem się w paru miejscach i jako odpowiedź dostawałem głównie zdziwione miny. Szkoda wyjazdu więc postanowiłem pojeździć trochę po lasach i zakończyć wypad nad jeziorem. Było mokro i w sumie bardzo przyjemnie się jeździło, jak patrzę na pogodę dzisiaj to aż mnie ciarki chwytają, duchota straszna.

Gdy bidon był już prawie pusty na horyzoncie pokazało się moje ulubione jezioro. Co prawda w sezonie jest tak zatłoczone różnymi pojazdami wodnymi jak autostrada do Zakopca ale ma swój urok, szczególnie w błotnistych rejonach. Miała być panoramka, ale coś nie wyszło i jest tylko połowa, meh.

Sięgając po piwo do plecaka miałem obawy, trochę już tam leżało a jest dość ciepło. Chwyciłem butelkę i od razu wrzuciłem do wody. Była za ciepła nawet jak na moje standardy. Walnąłem się na glebę i dopiero po paru minutach coś zauważyłem, tutaj w ogóle nie ma ludzi. Ja rozumie, że to końcówka plaży i w dodatku obrośnięta trawą ale nawet po piaszczystej stronie nikogo nie było. No nic, czas coś wypić.

Etykieta piwa mocno przypomina (przynajmniej stylem) tą ze Świątecznego. Tak samo nawet się marszczy, za mało kleju czy jaka cholera? Kolor samego trunku bez zarzutu, złote, klarowne, ciemniejsze niż zwykłe sklepowe lagery. Piana miała lekkie problemy, szczególnie zbita nie była ale utrzymywała się dość długo.

Jezus maria sąsiad właśnie wrócił chopperem cały odziany w skórę... ja siedzę w samych gaciach i ledwo co wytrzymuję... ale ja nie o tym miałem. Aromat mocno chmielowy, cytrusowy, słodki. Na pewno mocniejszy niż w ostatniej warce Strażackiego co już i tak jest wielkim osiągnięciem w środowisku lagerów. W sumie to nie wiem jak ostropest pachnie ale chyba go nie wyczuwam. Właśnie, ostropest. Podobno bardzo dobrze wpływa na wątrobę. Jakby mnie jakiś natręt zaczepiał, że niby alkoholizuje się w miejscu publicznym jakim niby jest jezioro mógłbym mu odpowiedzieć, że piję lekarstwo na wątrobę. Heheszki. W smaku na pewno za ciepłe, kąpiel w jeziorze nie pomogła zbytnio. Temperatura ukazała jednak chyba te zielsko, którego browarnik z Zawiercia użył. Wyczuwalny posmak ziaren, jak w chlebie pełnoziarnistym. Łączy się to całkiem fajnie ze średnią ale wyraźną cytrusową goryczką. Oprócz tego wszechobecne owoce i lekka słodowa słodycz. Ogólne wrażenia bardzo przyjemne, lekkie i dość orzeźwiające nawet jak na tą temperaturę, chłodniejsze byłoby na pewno lepsze (ale co ja mam zrobić, lodówki do plecaka nie zmieszczę). Wysycenie średnie, w ogóle nie przeszkadza w piciu. Moja wątroba od razu czuje się lepiej.

www.browarnajurze.pl / Gdzie wypijesz?